"ALLES DRAAIDE OM XANDER"

De pijn van het afscheid toonde nogmaals aan welke hechte vriendengroep Volumia! was.

Nog twee miniconcerten voor een intiem gezelschap op het zonovergoten Curaçao en dan valt definitief het doek voor Nederlands populairste popgroep. De gouden formule van het negenkoppige kleurrijke gezelschap bezweek onder de soloambities van zanger Xander de Buisonjé. Na een periode van rouw beseffen de andere bandleden dat deze keuze ook deuren opent voor hun eigen ambities. ook de achtergrondzangeressen Tamara Hoekwater en Birgit Ingen-Housz hopen nu uit de schaduw te treden.

De bravoure en flair die beide zangeressen tien jaar lang op het podium showden, verbleekt ogenblikkelijk wanneer ze backstage over het einde van Volumia! spreken.

"Achteraf kan ik concluderen dat de platenmaatschappij ons uit elkaar heeft gedreven"concludeert de 29-jarige Tamara.

"Bij BMG was al snel duidelijk dat Volumia! voor hen enkel Xander was. Zeker in het begin was dat voor ons moeilijk te accepteren. Jarenlang hadden we allemaal keihard gewerkt en hetzelfde doel nagestreefd.

Nu stond er ineens slechts één persoon in de spotlights. Soms zag je Volumia!live op televisie,terwijl je zelf thuis op de bank zat. Dan had ik het gevoel dat men dat expres deed."

Dat proces werd versterkt toen Xander eind 1999 door hyperventilatie een half jaar uitviel.

"We zagen voor het eerst hoe afhankelijk we van hem waren" kijkt Birgit (27) terug. "We voelden op dat moment al aan dat Volumia! niet voor eeuwig was. Hp Nieskens(oprichter,manager en gitarist van de band,red.) heeft ons in die periode al gestimuleerd om ook eigen initiatieven te ontplooien" Tamara: "Ook Xander heeft die gevoelens gemerkt. Ineens gebeurde er te veel in zijn leven. Hij is te snel beroemd geworden en kreeg op dat moment te veel aandacht. Door zijn ziekte voelde hij ook de druk van ons. Dat hij verantwoordelijk was voor acht andere bandleden. Ook dat was hij niet gewend.”

Kritiek

Beide zangeressen durven nu voor het eerst hardop de kritiek te uiten dat BMG geen benul heeft gehad wat de formatie de eerste zes jaren als studentenband en coverband allemaal heeft meegemaakt.
"Zij wisten niet welke hechte vriendengroep wij waren" benadrukt Tamara. "En opeens waren we meer een onderdeel van een marketingconcept dan muzikanten" vult Birgit aan. "Sommige bandleden hadden daar grote moeite mee. Onze eigen ego's moesten opzij worden gezet.

De gevleugelde uitspraak in die tijd was dat we ons niet druk moesten maken. We zouden allemaal op de goede trein meegaan. Maar voor onze eigen muzikale ontplooiing was het een enorme stap achteruit."

Tamara: "Ik kan me voorstellen dat mensen roepen dat we niet moeten klagen. Inderdaad,onze droom is waarheid geworden. We hebben de absolute top bereikt en diverse gouden en platina platen verdiend. Alleen niet op de manier hoe ik het had gedacht. Birgit: "Uiteindelijk heeft Xander zelf de keuze gemaakt om solo verder te gaan. Al heeft BMG daar natuurlijk invloed op gehad. Zij hebben hem immers een riant platencontract aangeboden. Als Xander niet was opgestapt, zouden echter andere bandleden dat wellicht hebben gedaan. Daarom kan ik niemand iets kwalijk nemen. Tamara en ik hebben twee jaar geleden ook daaraan gedacht. Met een Zweedse producer hebben wij destijds een single opgenomen, maar we durfden die grote stap toen nog niet te zetten."

Anderhalf jaar treurden de Limburgse meiden in alle stilte om het nakende einde. Nu het harde woord wereldkundig is gemaakt,zien ze het afscheid meer als een uitdaging. Tamara heeft al een bedrijf opgestart dat zich richt op muzikale teambuilding voor bedrijven. Met een nieuw concept hoopt zij bedrijfsfeesten extra grandeur te geven. Volumia! trad veelvuldig op dergelijke party's op maar vanaf het podium zag zij dat de impact van die optredens beperkt was. "Met trompettist Marc Huijnen heb ik een nieuwe formule uitgewerkt. Wij kijken wie van het personeel een instrument spelen en samen repeteren we dan een vijftal nummers, die dan gezamenlijk worden uitgevoerd. Voor sommige werknemers komt de droom uit dat ze eens op een echt podium staan, terwijl het voor het bedrijf een feest van herkenning is.

Tranen

Birgit gaat zich vooral richten op het schrijven van nummers en heeft inmiddels met enkele radiostations gesproken om een eigen programma te presenteren. Daarnaast zijn beide zangeressen bezig om een eigen band op te zetten.

Het nieuwe avontuur lonkt, al waren er tranen bij de afscheidsconcerten, "Pas op het moment zelf besef je daadwerkelijk dat het over is" kijkt Birgit terug. "Met name bij ons jubileumconcert in Ahoy. Toen relativeerde ik het allemaal niet meer. Bij het laatste nummer spookte er slechts één gedachte door mijn hoofd. Op dat moment wilde ik dat deze fantastische vriendengroep nooit zou ophouden."